O da, “Bir defadan bir şey olmaz” diye başlamıştı. Öyle olmadığını fark ettiğinde iş işten geçmişti. Önce Okul harçlıklarıyla, sonra anne ve babasının cüzdanından çaldıklarıyla temin etti. Yetmedi, evindeki eşyaları gizli gizli sattı. Sonra en yakın arkadaşlarını bile dolandırmaktan çekinmedi.
Dolandıracak kimse, evde satılacak eşya kalmadığında tek bir çare kalmıştı: Bedenini satmak. İşte bunu gururuna yediremedi ve kararını verdi: Bu esaretten kurtulmalıyım.
‘Bir kere dene’ dedi
Antalya’da yaşayan A.E., uyuşturucu bağımlısı haline geldiğinde 17-18 yaşındaydı. Babaannesi ölmüştü. Çok sevdiği babaannesinin ölümü onu derinden sarsmıştı. İşte, bu en zayıf anında, en büyük kötülüğü kuzeninden gördü. “Bir kez dene, acıları unutacaksın” dediğinde itiraz edemedi. Ve bir kez denediği eroin, ona yıllar boyu hayatı zindan etti.
Haftanın 3 günü akşam saatlerinde devam ettiği “Adsız Alkolikler” derneğinin toplantılarına katılan, 1.5 yıldır eroin kullanmamasına rağmen tedavi süreci devam eden A.E. (23), hayat hikâyesini gençlere ve anne-babalara örnek olması için anlatmak istediğini söyledi ve sorularımızı şöyle yanıtladı:
Eroin kullanmaya nasıl başladığını anlatır mısın?
23 yaşındayım, 5 senedir uyuşturucu bağımlısıyım. Yaklaşık bir buçuk yıldır temizim. İlk 17-18 yaşlarında bir vefat olayının arkasından başladım. Babaannem vefat etmişti. “Babaannen içeride oturuyormuş gibi gelecek, üzülmeyeceksin bu kadar” dediler.
Ben de kullandım. Kısa bir süre sonra bağımlı hale geldim. Daha küçük yaşlarda alkolle başlamıştım. Sonra esrar, hap ve son üç yıl da eroin kullandım.
Neler yaşıyordun, yaşadığın bu süreçte sana en çok zararı ne verdi?
Eroin kullandığım dönemde ailem beni eve almadı. Annem, “Ancak tedaviyi kabul edersen ben varım. Onun dışında sen benim kızım değilsin” dedi. İnşaatlarda yatıyordum ya da henüz bir gün önce tanıdığım insanların evinde kalıyordum. Çok rezil geçti o dönemim. O rezilliklerden bıktığım için artık tedaviyi seçtim. Görebileceğim daha kötü bir şey kalmadığını düşündüm.
Son çare olarak kendi bedenimden para kazanmam gerekirdi. Çünkü dolandırabilecek kimse de bulamıyordum artık etrafımda. Kalacak yerim de yoktu. En son olarak kendi bedenimden para kazanmam gerekiyordu, bunu kendime yediremedim. Ailemden destek istedim. Bana yardımcı oldular.
İlk kez eroin kullanmanı isteyen kişi şimdi nerede?
Halamın kızı, benden bir yaş büyük. O hâlâ kullanıyor.
Birinci yılda ailem öğrendi
Nasıl tedavi gördün?
Madde kullanmaya başladığımın birinci yılında ailemin haberi oldu. Onlara sezdirmeden kendim iki kere bırakmaya çalıştım. Kendimi eve kapatmak ya da bilir bilmez ilaçlar alarak kendimi tedavi etmeye çalıştım. Başarılı olamadım. Daha sonra annem beni 4-5 kere eve kapattı. İlk bulduğum fırsatta evden kaçtım.
Daha sonra Ankara’ya gittik, orada tedavi oldum. Antalya’ya geldiğimde tekrar ilk fırsatını bulduğum anda eroin kullanıyordum. Çünkü hâlâ kullanan arkadaşlarımla görüşüyordum. Hiçbir zaman ilişkimi kesmedim onlarla, o yüzden hep başa döndüm.
Bağımlılarla görüşülmemeli
Arkadaş çevresini değiştirmek mi gerekiyor?
Bağımlılarla kesinlikle görüşülmemesi gerekiyor. Yanımda kullanan biri olursa benim temiz kalma şansım çok düşük. Temiz kalmaya çalışmak, bu alışkanlıktan vazgeçmek çok zor. Ortamı değiştirmek lazım. Gerekirse şehir değiştirmek gerekiyor.
Günde 200 TL yetmiyor
Uyuşturucu kullanımı en çok hangi kesimde yaygın?
Yaş oranı çok düştü. Her semtte, mahalle aralarında torbacılar (Eroin satıcıları) var. Maddeye ulaşmak çok kolay, fiyatları da çok düştü. İlk başta para yetiyor ama bağımlılık başlayınca günlük 100-200 TL yetmemeye başlıyor. İçip içip de sızmak yok. Bugün versinler beş gün içebilirsin.
Eroin kullandığın dönemde başına gelen ilginç bir şey var mı?
Bir gün annem ameliyat olmuştu. Ameliyat sırasında başında durmadım. Kullanmam gerekiyordu, elim ayağım titriyordu. Gittim anneme, sözüm ona ‘geçmiş olsun’ deyip öptüm. Yeni ameliyattan çıkmış, yarı baygın yatıyordu. Çantasından kredi kartlarını aldım, hepsini son limitine kadar harcadım. Bunları hatırladıkça utanıyorum.
'Eşim satıcı, ben alıcıydım’
Evlilik yaptığın kişi de madde bağımlısı, onun kurtulma çabası ne aşamada?
Eşimle madde kullanırken tanıştım. o satıcıydı ben alıcıydım. Tedavim süresinde görüşmedik, ara verdik. “Evlenirim ve onu kurtarırım” diye düşünmüştüm. Evleneli bir yıl oldu, şuna kanaat getirdim: O istemediği sürece ben hiçbir şey yapamıyorum, bir bağımlıyla yaşamak daha zormuş. Kendi bağımlılığımı unuttum. O da tedavi oluyor. İki bağımlının aynı evde durması çok zor, çok tehlikeli. İkisi de pimi çekilmiş bomba gibi.
Genç Kızlar kullanılıyor
Genç kızların son olarak bedenini satma aşamasından bahsettin. Genç kızlar neler yapıyorlar, çalma çırpma bitince...
Para değil, uyuşturucu karşılığında dahi o kişiyle beraber olan kişiler vardı. Uyuşturucu bulunabilecek yere Bedava götürsün diye taksiciyle dahi beraber oluyordu kızlar. Genç kızlar daha çok kullanılıyorlar. Bağımlı olan her genç kız buna maruz kalıyor.
Uyuşturucu kullanım yaşı çok mu düştü?
Gördüğüm, eroin kullanan bir çocuk abartısız 10 yaşındaydı. Okula gitmiyorlar, sadece uyuşturucu peşindeler. Bana birisi geldi, ‘Abla krizdeyim’ deyince çok kötü oldum. Ağlamıştım.
ARKADAŞLARIMIN ÇOĞU ÖLDÜ
Uyuşturucu bağımlısı arkadaşların ne halde şimdi?
Çoğu vefat etti. Arkadaş çevremde iyileşebilen bir-iki kişi daha var. Ölenlerin kurtulduğunu düşünüyorum ama diğerlerini görüyorum, hastane parklarında yatıyorlar, aileleri reddetmiş. Kullanmadan önceki hallerini de biliyordum o kişilerin. Böyle parlak, işlerinde güçlerinde çocuklardı.
BİR UYARI DA ANNEDEN
‘İçine kapanık çocuğa dikkat'
A.E.’ye en büyük desteği veren annesi E.A. ise kızının uyuşturucu kullandığını nasıl öğrendiğini, yaşadıklarını, kızını bağımlılıktan kurtarma mücadelesini anlattı. E.A., anne-babaların çocuklarını hep yakından takip etmelerini, gerekirse gizli gizli ceplerini aramalarını, çocuklarını hep göz önünde tutmalarını önerdi. “Uyuşturucu bağımlıları çalışamıyor, yemek yiyemiyor, su içemiyor, banyo yapamıyorlar” diye konuşan E.A., şunları kaydetti:
“Biz iki sene kahvaltı yapmadık, yemek yemedik, banyo yapmadık. Artık dayanamıyordum. Çocuğumun etrafındaki pislikleri görmek, günden güne eridiğini görmek, artık tanıyamıyordum çocuğumu... Daha çok içine kapanık çocuklar bunu yapıyor... Aileleri ayrılmış çocuklar bunu yapıyor, buna sığınıyorlar. Biz Ege Üniversitesi’ndeki AMATEM’de uzun süre kalarak bundan kurtulduk. Kızım 1 sene 3.5 aydır temiz. Hayatın tadını yeni alıyor. Makyaj yapmayı, banyo yapmayı kendine bakmayı daha yeni öğreniyor.”
Bir kere denedim ve hayatımı kararttım
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder